6.6.7. Volmaakt worden

God is volmaakt

Het streven naar zo goed mogelijke resultaten in ons leven is een goede zaak. God zelf is een uitgesproken perfectionist, maar wel in de goede betekenis van het woord. God is namelijk volmaakt in alles wat Hij bedenkt, zegt en doet. God deed dat bijvoorbeeld toen Hij zijn schepping schiep. Het resultaat was: zeer goed, zo goed als het maar geschapen had kunnen worden, tot in de details volmaakt.

"God keek naar alles wat hij had gemaakt en zag dat het zeer goed was..." (Genesis 1:31, NBV2004)

Door de zondeval is de volmaakte schepping ontluisterd. Gods plannen voor de herschepping van de mens, waarin het kruis van Jezus een centrale rol speelt, zijn ook volmaakt. Er had geen beter herscheppingplan ontworpen kunnen worden. In feite is God het summum van onovertroffen perfectie in alles.

Gods plannen voor een Nieuwe Hemel en een Nieuwe Aarde overtreffen zijn ontwerp voor de huidige hemel en aarde. We zullen daar van de ene verbazing in de andere vallen en dingen zien die onze hoogste verwachtingen te boven gaan.

De Bijbel spoort aan tot volmaaktheid

Wij zijn als evenbeelden van God geschapen en dus ook ons verlangen en streven naar volmaaktheid is ons door de Schepper als het ware ingebakken. Toen Adam en Eva geschapen werden, zette God hen op de weg naar de volmaaktheid en gaf hen de levensboom om dat doel te kunnen bereiken. Door de zondeval is het hele systeem van de schepping in elkaar gevallen, maar God gaf later een nieuwe levensboom in de persoon van Jezus, de volmaakte Zoon van de volmaakte God. Door het geloof in Hem kan een mens wedergeboren worden en dan komt dat volmaakte leven weer beschikbaar voor de mens.

Tijdens het leven op aarde kan die volmaaktheid maar voor een klein deel doorwerken, maar het begin is er. Pas in het volgende leven, als we in de hemel zijn en later op de Nieuwe Aarde, zullen we volmaakt zijn omdat Jezus dan al het onvolmaakte van ons zal wegnemen. Voordat het zover is, moeten we genoegen nemen met een leven dat sterk tekortschiet. Daarom is het dwaasheid om perfectie van jezelf te eisen. Met de perfectie die het product is van menselijk kunnen, kun je God nooit een plezier doen. Integendeel, want het heeft iets van menselijke trots in zich.

Jezus spoort ons onomwonden aan om volmaakt te zijn in moreel opzicht, want volmaaktheid hoort bij het doel dat God met ons heeft:

"Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is." (Matteüs 5:48, NBV2004)

Hoe kon Jezus zoiets zeggen terwijl Hij wist dat dit een onbereikbaar doel is voor sterfelijke mensen? Het Griekse woord voor 'volmaakt' in de grondtekst is 'teleios' en daarin zit het woord 'telos' dat 'doel' betekent. Het woord dat met 'volmaakt' is vertaald heeft dus vooral te maken met de toewijding waarin we ons op het einddoel richten dat God heeft met ons leven. De Bijbel spoort ons aan om onverdeeld te zijn in onze liefdevolle toewijding aan God en de medemens.

Jezus is volmaakt

Het is goed te bedenken dat alleen Jezus volmaakt is en dat alleen door genade zijn volmaaktheid overgaat op mensen die zijn wedergeboren.. Accepteer het feit dat je vanuit jezelf onvolmaakt bent en dat je niets kunt doen om je zondigheid te verbloemen of goed te maken door allerlei goede daden. Dan kom je bij het kruis uit en dan kijk je naar Jezus die het allemaal voor je in orde HEEFT gemaakt. Jezus is vrijwillig gestorven om jou rechtvaardig te maken. Die rechtvaardigheid is een genadegeschenk. Wees daar blij mee en probeer er niets aan toe te voegen, want Gods genade is al volmaakt. Je hoeft dus niet te streven naar een zelfgeproduceerde perfectie, want perfectie staat al tot je beschikking. Door dat te bedenken krijg je het hemelse perspectief en een gezonde kijk op presteren.

Jezus ontmoet een perfectionist

Jezus ontmoette eens een hooggeplaatste man die op zoek was naar volmaaktheid om het hoge doel te bereiken dat Gods Woord hem aanreikte, maar dat toch zo onbereikbaar leek te zijn. Hij vroeg aan Jezus:

"Goede meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwige leven?'" (Lucas 18:18, NBV2004)

De man had overduidelijk zijn hart gezet op het volbrengen van Gods levenswet, maar hij was kennelijk tegen zijn beperkingen opgelopen en wist daar geen raad mee. Wel had hij in Jezus iets buitengewoon goeds gezien, iets wat hem volmaakter toescheen dan hij ooit had gezien. Met nadruk noemde hij Jezus 'GOEDE Meester' en Jezus haakte daar meteen op in:

"Jezus antwoordde: 'Waarom noemt u mij goed? Niemand is goed, alleen God." (Lucas 18:19, NBV2004)

Jezus was ongetwijfeld aangenaam verrast om iemand te ontmoeten die goddelijke kwaliteiten in Hem ontdekt had! Jezus lokte de man een beetje uit de tent door hem eraan te herinneren dat hij eenvoudigweg Gods levenswet moest volgen, omdat dat DE weg naar de volmaaktheid was.

"Gods weg is volmaakt, het woord van de HEER is zuiver..." (Psalm 18:31, NBV2004)

De jonge man vertelde dat hij zich nauwgezet aan Gods levenswet had gehouden, maar ondanks dat niet volmaakt was geworden. Jezus ging hem die weg wijzen:

"Jezus antwoordde hem: 'Als je volmaakt wilt zijn, ga dan naar huis, verkoop alles wat je bezit en geef de opbrengst aan de armen; dan zul je een schat in de hemel bezitten. Kom daarna terug en volg mij.' Na dit antwoord ging de jongeman terneergeslagen weg; hij had namelijk veel bezittingen." (Matteüs 19:21-22, NBV2004)

Het antwoord van Jezus was verrassend en de man wenste waarschijnlijk dat hij het nooit gevraagd had. Hij wilde graag een antwoord, maar niet zo'n antwoord. De regels van het Koninkrijk, zoals Jezus die verkondigde en voorleefde, zijn zo anders dat wat hij in de Tora had gelezen. Ze zijn ook anders dan wat WIJ willen horen. Volmaakt worden is namelijk een proces van zelfverloochening, jezelf kwijtraken en groeien in liefde voor God en de medemens. Volmaaktheid is wat wij, evenals de man uit deze geschiedenis, willen grijpen, willen bereiken als resultaat van ons eigen streven. Maar we vinden volmaaktheid als we leren geven... We worden niet volmaakt door groter te worden, maar juist door kleiner te worden.

Volmaaktheid en liefde

De weg naar de volmaaktheid is een groeiproces dat begint met het ontvangen van Gods liefde:

"... want Gods liefde is in ons hart uitgestort door de heilige Geest die ons werd geschonken." (Romeinen 5:5, WV1995)

In 1 Korintiërs 12 spreekt Paulus over de gaven van de Heilige Geest. Die gaven zijn volmaakt en Paulus spoort gelovigen aan om zich ernaar uit te strekken:

"Streeft dan naar de hoogste gaven. En ik wijs u een weg, die nog veel verder omhoog voert." (1 Korintiërs 12:31, NBG1951)

Er zijn gelovigen die zich sterk concentreren op het ontvangen van bijzondere geestelijke gaven, in de hoop dat ze daarmee dichter bij de volmaaktheid in Jezus komen. Geestelijke gaven zijn volmaakt, maar de ontvanger van die gaven is het niet en hij wordt ook niet volmaakter DOOR die gaven. Hoe belangrijk geestelijke gaven ook zijn, de hoogste weg is die van de liefde, de zichzelf niet zoekende, zegenende liefde. Daar zegt Paulus in 1 Korintiërs 13 zulke prachtige dingen over die elke geestelijke perfectionist op de goede weg helpt: Gods liefde door je heen laten werken is de weg van de volmaaktheid. De liefde is ons gegeven, de werkzaamheid van de Heilige Geest die Gods liefde laat stromen is het werk van God. Alle volmaaktheid is van God en elke volmaaktheid in de mens is ... een geschenk van God en NOOIT het resultaat van menselijke inspanning.

Volmaaktheid: geschenk en opdracht

"Dat moet de gezindheid zijn van ons allen die volmaakt zijn..." (Filippenzen 3:15, GNB2004)

Hierbij doelt Paulus op het volmaakte leven dat een ware christen heeft ontvangen door wedergeboorte. Maar tegelijk weet Paulus maar al te goed dat we slechts OP WEG zijn naar de volmaaktheid van onze totale persoonlijkheid en die nog niet bereikt hebben.

"Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen." (Filippenzen 3:12, HSV2010)

Paulus zelf was van nature ook een perfectionist. Om te beginnen was hij een farizeeër en voordat hij Jezus had ontmoet was hij de meest fanatieke christenvervolger en hij ging daarbij tot het uiterste. Na zijn bekering ging Paulus ook tot het uiterste, maar dan voor de navolging van Jezus. Toch heeft hij ontdekt dat niet geestelijk succes (hij was ten slotte de meest succesvolle zendeling) maar de liefde de hoogste mate van volmaaktheid heeft binnen het Koninkrijk.

"... als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons volmaakt geworden." (1 Johannes 4:12. GNB1996)

Dat is de opdracht voor het leven van hier en nu. Het is een leerproces van geestelijke volwassenwording. Paulus legt dat ook in het volgende Bijbelvers:

"Hem verkondigen wij wanneer we iedereen waarschuwen en in alle wijsheid onderrichten, om iedereen tot volmaaktheid in Christus te brengen." (Kolossenzen 1:28, NBV2004)

De ultieme volmaaktheid in de vorm van een perfecte persoonlijkheid zal ons dan uiteindelijk worden geschonken, maar niet eerder dan wanneer we het aardse leven hebben verlaten...

Bevrijding van perfectionisme

De psycholoog Ulrike Zollner heeft eens een boek geschreven met als titel: "De kunst om niet perfect te zijn." Alleen die titel geeft al heel wat stof tot nadenken. Kom uit je gevangenis van angst voor het niet voldoen aan verwachtingen van anderen en van jezelf. Wees niet langer je eigen slavendrijver, maar rust in het feit dat Jezus in jou een volmaakte prestatie heeft geleverd en ... geniet ervan! Dit kan heel moeilijk zijn als je een perfectionistische instelling hebt. De oplossing ligt zoals altijd in het gelovig accepteren van wat Jezus voor je heeft gedaan. Het is een verandering van DENKEN.

 

Herschepping 2.0. Een uitgebreide, samenhangende serie studies over Bijbelse onderwerpen
voor persoonlijke opbouw en gespreksgroepen over Gods herscheppende werk in het leven van de gelovige.