Start    Inhoud    Zoekmogelijkheden  

 

 

2.5.1. Kaïn en Abel

 

- Adam, Eva en hun kinderen
- Kaïn en Abel: twee manieren van leven
- Offer van Kaïn
- Offer van Abel
- Geloof van Abel

 

 

Adam, Eva en hun kinderen

Adam en Eva hebben gedurende hun lange leven (Adam werd 930 jaar!) heel wat kinderen gekregen, zowel zonen als dochters. We lezen in de Bijbel niets meer over Adam en Eva dan dat ze kinderen kregen. Dat is verwonderlijk, terwijl ze toch de stamouders van het hele menselijke geslacht waren. Of bleven ze liever wat op de achtergrond omdat ze zich schaamden voor hun zondeval, waarmee ze ook hun nakomelingen hadden benadeeld? Ongetwijfeld hebben ze alles wat ze tijdens hun paradijsperiode van God geleerd hadden aan hun kinderen doorgegeven.

 

Kaïn en Abel: twee manieren van leven

Wat moeten Adam en Eva verwonderd zijn geweest over de geboorte van hun eerste kind. De eerste bevalling die ooit had plaatsgevonden. Kaïn was hun oudste zoon. Misschien was Abel de tweede, maar zeker is dat niet.

"De mens, Adam, had gemeenschap met Eva, zijn vrouw, en zij werd zwanger en bracht Kaïn ter wereld. 'Met de hulp van de HEER,' zei ze, 'heb ik het leven geschonken aan een man!' Later bracht ze zijn broer ter wereld, Abel..." (Genesis 4:1-2, NBV2004)

Deze beide mannen bleken heel verschillend in het leven te staan. Zij vertegenwoordigden twee verschillende levensstijlen:

  1. Abel: het leven met dankbare toewijding aan God (geloof)
  2. Kaïn: het leven zonder echte toewijding aan God (lege godsdienstigheid en/of ongeloof)

De geschiedenis van Kaïn en Abel is ook een duidelijke illustratie van de manier waarop de zonde is voortgewoekerd in het menselijke geslacht. De Bijbel maakt ons keer op keer duidelijk dat ogenschijnlijk kleine zonden gemakkelijk kunnen uitgroeien tot grote zonden en uiteindelijk tot de dood leiden, tenzij God tussenbeide komt.

"...Abel werd herder van kleinvee en Kaïn werd bewerker van de aardbodem. En het gebeurde na verloop van dagen dat Kaïn van de opbrengst van de aardbodem aan de HEERE een offer bracht." (Genesis 4:2-3, HSV2010)

Kaïn en Abel waren gewend om God een offer te brengen. Zij deden dit 'na verloop van dagen'. In de brontekst staat letterlijk 'aan het eind van de dagen' en dat geeft aanleiding tot de gedachte dat offers op vaste tijden werden gebracht om de relatie met de Schepper te onderhouden.

 

Offer van Kaïn

Als eerste wordt Kaïn genoemd, want hij was de oudste van de twee broers. Daar kwam hij aan met wat landbouwproducten die hij geoogst had uit de aarde, die door God vervloekt was. Uit zijn offer is af te leiden dat hij niet erg zijn best deed om God het allerbeste te geven. Zijn offer was een weerspiegeling van wat er in zijn hart leefde en van de geringe plaats die God daar innam. Hij koos voor het recht om zelf uit te maken wat hij wilde doen, maar wilde toch wel een beetje godsdienstig blijven om God tevreden te stellen.

Kaïn begreep niets van de noodzaak van een bloedoffer en zag niet dat het diende tot vergeving van zonden en het onderhouden van een goede relatie met God. En ook al was hij een landbouwer, hij had bijvoorbeeld best een schaap van Abel kunnen vragen in ruil voor een zak graan. Nee, er was geen enkele toewijding aan God te bespeuren in zijn offer. Kaïn is het beeld van naamchristenen die best wel bereid zijn kerkelijke verplichtingen te vervullen, maar in diepste wezen zelf de dienst willen uitmaken in hun leven en geen innige verbondenheid met God hebben. Kaïn bood God alleen de resultaten van zijn eigen inspanningen aan. Daarmee liet hij zien dat hij geen begrip had van de geestelijke dingen. God had hem door en wees het offer af. En Kaïn wist het.

"... op Kaïn en op zijn offer sloeg Hij geen acht." (Genesis 4:5, HSV2010)

 

Offer van Abel

"Ook Abel bracht een offer, van de eerstgeborenen van zijn kleinvee en van hun vet ..." (Genesis 4:4, HSV2010)

Abel had begrepen dat een bloedoffer nodig was om verzoening met God te bewerkstelligen. Abel gaf 'van de eerstgeborenen van zijn kleinvee'. Hij had de beste dieren uitgezocht om die aan God te geven. Ook de toevoeging 'van hun vet' getuigt ervan dat hij het allerbeste aan God wilde geven. Het vet werd bij de later ingestelde offerdiensten als het meest kostbare deel van een offerdier beschouwd.

Een dierenoffer laat een offeraar niet onbewogen. Het zien sterven van een dier laat zien hoe ernstig de gevolgen van de zonde zijn: een onschuldig dier moet boeten voor de zonden van een mens.

"Door zijn geloof heeft Abel God een offer gebracht dat beter was dan dat van Kaïn. Om zijn geloof verklaarde God hem rechtvaardig en aanvaardde hij zijn gaven ..." (Hebreeën 11:4, GNB1996)

 

Geloof van Abel

Abel werd niet een rechtvaardig man omdat hij zo'n mooi offer bracht, maar omdat zijn offer een uiting was van zondebesef, afhankelijkheid, eerbied en aanbidding. Bij het brengen van offers gaat het in de eerste plaats om de houding van het hart. Er is maar één houding van het hart waarmee een mens 'overkomt' bij God: die van geloof.

Deze geloofshouding was totaal afwezig bij Kaïn. Abel wist in zijn hart dat God zijn offer had aanvaard. Kaïn wist ook heel duidelijk dat God zijn offer niet accepteerde en dat van Abel wel. Hoe zij beiden dit wisten vermeldt de Bijbel niet. Waarschijnlijk was het een intuïtief weten, omdat God bijna altijd met mensen communiceert via hun intuïtie, hun geestelijke zintuig. Sommige Bijbeluitleggers suggereren dat er mogelijk een zichtbaar teken moet zijn geweest, maar dat is niet meer dan een vermoeden.

 Volgend onderwerp: 2.5.2. Broedermoord 

HELPDESK

 

Beschrijving van allerlei bijzonderheden over de Herschepping Bijbelstudies.

- Wat is Herschepping?
- Achtergrond
- Vier aspecten
- Wijzigingen
- Copyright

 

 

 

 

Helpdesk

Zoekmogelijkheden
- Overzicht zoek­mogelijkheden
- Tips voor zoektermen
- Inhoudsopgave (kort)
- Inhoudsopgave (lang)
- Trefwoord index
- Bijbeltekst index

 

 

 

Helpdesk

Diversen
- PDF bestanden
- Vragen voor Bijbelkringen
- Thema's voor Bijbelkringen
- Thema's kerkelijk jaar

Herschepping Bijbelstudies - versie 3.1.