Start    Inhoud    Zoekmogelijkheden  

 

 

3.6.15. Verheerlijking op de berg

 

- Met Jezus de berg op
- Bezoek uit de hemel
- Stem van God
- Terug naar het dal
- Ooggetuigenverslagen
- Gespreksvragen

 

Eens deed Jezus een opvallende uitspraak terwijl Hij onderwijs gaf over het koninkrijk van de hemel:

"En Ik zeg u in waarheid: Er zijn sommigen van hen die hier staan, die de dood niet zullen proeven, voordat zij het Koninkrijk van God gezien hebben." (Lucas 9:27, HSV2010)

Elk van de evangelisten vermeldt dat de verheerlijking op de berg (of heuvel) ongeveer een week na deze woorden plaatsvond. Mogelijk hadden die woorden van Jezus betrekking hadden op deze gebeurtenis.

 

Met Jezus de berg op

"Het gebeurde ongeveer acht dagen na deze woorden dat Hij Petrus en Johannes en Jakobus meenam en de berg opklom om te bidden." (Lucas 9:28, HSV2010)

Jezus wilde de drie discipelen, die Hem het naast stonden, iets bijzonders laten meemaken. Daardoor zouden ze beter begrijpen wie Hij werkelijk was. De overige discipelen bleven achter.

In de evangeliën lezen we verschillende keren dat Jezus een berg opging om in eenzaamheid te bidden, met zijn Vader te spreken. (In plaats van 'berg' kun je meestal ook 'heuvel' lezen, want het woord in de Griekse brontekst heeft beide betekenissen.) Dat was deze keer dus ook het geval. Jezus zal geruime tijd hebben gebeden, want de drie discipelen vielen in slaap. Maar op een bepaald moment schrokken de drie discipelen wakker, waarschijnlijk van een fel licht.

"Petrus en zij die bij hem waren, waren bevangen door slaap. Toen ze wakker geworden waren, zagen zij Zijn heerlijkheid ..." (Lucas 9:32, HSV2010)

Tot hun grote verbazing zagen ze een bijzonder lichtschijnsel, hoewel het midden in de nacht was. En wat nog vreemder was: het licht kwam van Jezus en zo hadden ze Hem nog nooit eerder gezien:

"En het gebeurde terwijl Hij bad, dat de aanblik van Zijn gezicht veranderd werd en Zijn kleding blinkend wit werd." (Lucas 9:29, HSV2010)

"... Voor hun ogen veranderde hij van gedaante, zijn kleren gingen helder wit glanzen, zo wit als geen enkele wolwasser op aarde voor elkaar zou kunnen krijgen." (Marcus 9:2-3, NBV2004)

Er staat dat Jezus 'voor hun ogen' veranderde, dus de drie discipelen konden het zien. Op de berg veranderde er dus niets aan Jezus, alleen konden de drie discipelen Hem nu ZIEN zoals Hij werkelijk was: de stralende Zoon van God, die als mens op aarde leefde, maar tegelijk behoorde tot een hogere werkelijkheid. Ze kregen het unieke voorrecht om Gods heerlijkheid in Jezus te zien!

 

Bezoek uit de hemel

Maar behalve Jezus zagen de drie discipelen nog twee andere personen. Hoewel ze hen nog nooit gezien hadden, herkenden ze hen meteen als Mozes en Elia. Zo werkt dat in de geestelijke wereld, evenals bijvoorbeeld in de hemel.

"En hun verschenen Elia en Mozes. Zij waren met Jezus in gesprek." (Marcus 9:4, GNB1996)

"Zij verschenen in heerlijkheid en spraken over Zijn heengaan, dat Hij zou volbrengen in Jeruzalem ...Toen ze wakker geworden waren, zagen zij Zijn heerlijkheid en de twee mannen die bij Hem stonden. " (Lucas 9:31-32, HSV2010)

Wat gebeurde hier eigenlijk? Mozes en Elia, die worden beschouwd als de twee belangrijkste oudtestamentische profeten, waren gekomen om met Jezus te praten over zijn lijden en sterven. Het woord voor 'heengaan' is in de Griekse brontekst: 'exodos' (letterlijk: uittocht). Dat doet denken aan de bevrijding van het volk Israël uit de slavernij van Egypte onder leiding van Mozes. Een paar dagen geleden had Jezus de discipelen voor het eerst verteld dat Hij zou moeten lijden en sterven, om op in geestelijk opzicht verlossing mogelijk te maken voor de mensheid. En nu spraken Mozes en Elia met Jezus over datzelfde thema. Had Jezus kort daar juist met zijn Vader over gesproken en zond de Vader nu twee belangrijke adviseurs uit de hemel om een paar dingen met Hem te bespreken? Het paste allemaal wonderlijk in elkaar.

Toen de hemelse bezoekers op het punt stonden te vertrekken vond Petrus dat maar niks. Hij zou willen dat ze bleven, wat hem betreft dagenlang. Hij wilde daar iets over zeggen:

"Toen Mozes en Elia van Jezus weg wilden gaan, zei Petrus tegen Jezus: 'Meester, het is goed dat wij hier zijn! We zullen drie tenten maken, één voor u, één voor Mozes en één voor Elia.' Want hij wist niet wat hij zei." (Lucas 9:33, GNB1996)

Inderdaad, het was een vrij domme opmerking. Hemelse verschijningen duren nooit langer dan nodig en personen uit de geestelijke wereld kun je niet zomaar op de aarde laten bivakkeren. Niemand reageerde op de opmerking van Petrus. En niemand nam het hem kwalijk, want hij was gewoon helemaal van slag.

"Terwijl hij dit zei, kwam er een wolk, en die overschaduwde hen. Zij werden bevreesd toen zij de wolk ingingen." (Lucas 9:34, HSV2010)

In de Bijbel lezen we op allerlei plaatsen over een wolk bij het verschijnen van personen uit de geestelijke wereld en bij het verdwijnen naar de geestelijke wereld. Dat is geen wolk die in de lucht drijft, maar iets als een mistsluier, iets wat lijkt op de stoomwolk van een rookmachine bij theaterproducties, waaruit iemand vanuit het niets lijkt te verschijnen of in het niets lijkt te verdwijnen. De drie discipelen beefden toen ze zagen hoe de hemelse bezoekers door de wolk werden omhuld en uit het gezicht verdwenen.

 

Stem van God

"Er klonk een stem uit de wolk, die zei: 'Dit is mijn Zoon, mijn uitverkorene, luister naar hem!' " (Lucas 9:35, NBV2004)

Deze stem kwam van niemand minder dan van de almachtige God die duidelijk hoorbaar sprak tot de drie discipelen. God wilde hen waarschijnlijk benadrukken dat Jezus Gods Zoon was, de beloofde messias. God noemde Jezus 'mijn uitverkorene' en dat benadrukte dat Jezus belangrijker was dan Mozes en Elia, de belangrijkste personen uit het Oude Testament. God had Jezus naar de aarde gestuurd om God te vertegenwoordigen bij de mensen. God had zijn Zoon naar voren geschoven als de focus van ons geloof, als onze tussenpersoon met God de Vader. Petrus had dit zelf ook ontdekt en een week geleden nog tegenover Jezus uitgesproken:

"... U bent de Messias, de Zoon van de levende God." (Matteüs 16:16, WV2012)

Nu hoorden Petrus en de anderen het van God zelf! Wat een ontzagwekkende, adembenemende gebeurtenis. "Luister naar Hem" had de stem gezegd. Er was nu geen enkele twijfel meer mogelijk: de woorden van Jezus hebben goddelijke autoriteit! Hiervoor waren de discipelen nog redelijk bij hun positieven geweest, maar toen ze de stem van God hoorden waren ze zo overweldigd door de kracht van die gebeurtenis dat ze zich van ontzetting op de grond lieten vallen.

"Toen de leerlingen dit hoorden, wierpen ze zich neer en verborgen uit angst hun gezicht. Jezus kwam dichterbij, raakte hen aan en zei: 'Sta op, jullie hoeven niet bang te zijn.' Ze keken op en zagen niemand meer, Jezus was alleen." (Matteüs 17:6-8, NBV2004)

Jezus bracht hen op zijn eigen vriendelijke manier weer terug naar de aardse realiteit.

 

Terug naar het dal

"Toen ze de berg afdaalden, zei hij tegen hen dat ze aan niemand mochten vertellen wat ze hadden gezien voordat de Mensenzoon uit de dood zou zijn opgestaan." (Marcus 9:9, NBV2004)

Jezus had er zijn redenen voor om alleen deze drie discipelen mee te nemen om deze gebeurtenis mee te maken en waarom ze er nog niet met de anderen over mochten spreken. Na de opstanding van Jezus (en zeker nadat ze vervuld zouden worden met de Heilige Geest) zouden de discipelen een beter begrip hebben van de hemelse dingen en van de missie de Jezus op de aarde dan zou hebben voltooid.

De drie discipelen daalden af van de plaats van Gods heerlijkheid naar het dal waar alle moeiten en problemen van het dagelijkse leven weer op hen lagen te wachten. Ook als gelovigen van nu kunnen we in geestelijke zin niet altijd op de bergtop leven: in Gods nabijheid, bijvoorbeeld tijdens je dagelijkse omgang met God of wanneer je met veel andere gelovigen samen bent. Daar is alles zo heerlijk en vredig en God lijkt zo dichtbij. Maar de meeste tijd leven we in het dal, waar alles zo gewoon lijkt en we in beslag worden genomen door de dagelijkse dingen. Toch is God daar evengoed, ook al zien we Hem niet met onze aardse ogen. Een krachtig geloof kan ook Gods heerlijkheid in het dal waarnemen! En God is bijvoorbeeld nooit zo dichtbij als in tijden van nood en beproevingen: als je het maar wil ZIEN!

 

Ooggetuigenverslagen

Laten we tot slot het woord geven aan twee van de drie ooggetuigen van deze gebeurtenis. Later schreef de apostel Petrus het volgende over deze ontmoeting:

"... wij zijn ooggetuigen geweest van Zijn majesteit. Want Hij heeft van God de Vader eer en heerlijkheid ontvangen, toen een stem als deze van de verheven heerlijkheid tot Hem kwam: Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb. En deze stem hebben wij gehoord, toen deze vanuit de hemel kwam, terwijl wij met Hem op de heilige berg waren." (2 Petrus 1:16-18, HSV2010)

De apostel Johannes moet ook aan deze gebeurtenis hebben gedacht toen hij het begin van zijn evangelie schreef:

"En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader), vol van genade en waarheid." (Johannes 1:14, HSV2010)

 

Gespreksvragen

  1. Wat wordt bedoeld met de uitdrukking 'Gods heerlijkheid'?
  2. Hoe kwam Petrus op het idee om tenten neer te zetten voor Mozes en Elia? Wat wilde hij daarmee bereiken?
  3. Wat wilde God de discipelen duidelijk maken?

 Volgend onderwerp:  3.6.16. Overspelige vrouw 

HELPDESK

 

Beschrijving van allerlei bijzonderheden over de Herschepping Bijbelstudies.

- Wat is Herschepping?
- Achtergrond
- Vier aspecten
- Wijzigingen
- Copyright

 

 

 

 

Helpdesk

Zoekmogelijkheden
- Overzicht zoek­mogelijkheden
- Tips voor zoektermen
- Populaire zoektermen
- Inhoudsopgave (kort)
- Inhoudsopgave (lang)
- Trefwoord index
- Bijbeltekst index

 

 

 

Helpdesk

Diversen
- Geloofsvragen
- PDF bestanden
- Vragen voor Bijbelkringen
- Thema's voor Bijbelkringen
- Thema's kerkelijk jaar
- Cursus 'Gods karakter' (nieuw)

Herschepping Bijbelstudies - versie 3.2.