Start    Inhoud    Zoekmogelijkheden  

 

 

4.7.15. Christelijke feestdagen

 

- Nieuwtestamentische invulling van oudtestamentische feestdagen
- Hoe gaan we om met zulke tradities?

 

De wet van Mozes geeft ook inzettingen voor andere gewijde feest- en gedenkdagen naast die voor de wekelijkse sabbatdag. In Leviticus 23 zien we dat er extra dagen waren vastgesteld, waarop men geen dagelijks werk mocht verrichten. Al die bijzondere dagen hadden te maken met Gods heilsplan met het volk Israël. Het Loofhuttenfeest bestond zelfs uit een volle week, waarop niet gewerkt werd. We zien dat niet de mensen, maar God zelf de vakantie heeft 'uitgevonden'. Al die dagen zijn feesttijden ter ere van God (Leviticus 23:2) en tot welzijn en vreugde van de mens. Het zijn stuk voor stuk geschenken van God.

 

Nieuwtestamentische invulling van oudtestamentische feestdagen

Zoals eerder gezegd: in het Oude Verbond ligt de nadruk op het aardse, uiterlijke leven in het land Israël. In het Nieuwe Verbond gaat het vooral om het geestelijke, innerlijke leven door de Heilige Geest.

De sabbatten en de Joodse feest- en gedenkdagen kunnen zo op de volgende manier vertaald worden naar nieuwtestamentische begrippen:

oudtestamentische feest- en gedenkdagen nieuwtestamentische vervanging
1. Sabbatdag (7e dag van de week): niet werken (Exodus 20:8-11);
2. Sabbatsjaar (elk 7e jaar): niet het land bebouwen (Leviticus 25:1-7);
3. Jubeljaar (na elk 49e jaar): land en vrijheid teruggeven (Leviticus 25:8-17)
- Zondagse samenkomsten (voor onderwijs, aanbidding, ontmoeting)
- Dagelijks rusten in de verbondenheid met Jezus.
- Dankbaar genieten van alle geestelijke zegeningen.
- Aandacht geven aan medegelovigen en andere mensen, goed omgaan met natuur en milieu.
- Levensheiliging, toewijding aan God.
Pesach (Exodus 12:1-13; Leviticus 23:5) en feest van ongezuurde broden (Exodus 12:14-20; Leviticus 23:6-8); gebaseerd op de bevrijding uit Egypte - Op Goede Vrijdag het sterven van Jezus gedenken.
- Periodieke vieringen van het Heilig Avondmaal.
Eerstelingenoffer (Leviticus 23:9-14); offergave van de eerste oogst; het offer aan God toewijden en terug ontvangen voor eigen gebruik - Op Pasen: gedenken dat Jezus als 'eersteling' uit de dood is opgestaan.
- Dagelijks leven in verbondenheid met Jezus.
Wekenfeest (Leviticus 23:15-22); diverse offers om verbondenheid met God te accentueren - Op Pinksteren de komst van de Heilige Geest gedenken.
- Dagelijks leven vanuit de verbondenheid met de Heilige Geest.
Bazuinenfeest (Leviticus 23:23-25), later het Israëlische nieuwjaarsfeest (tijd van inkeer en evaluatie van afgelopen jaar, denken aan de komst van de Rechter) - Viering van de geboorte van Jezus.
- Uitzien naar Jezus' wederkomst.
Grote verzoendag (Leviticus 16; Leviticus 23:26-32) vergeving van zonden - Dagelijkse zonden belijden.
- Steeds leven vanuit de verzoening met God, door Jezus tot stand gebracht.
Loofhuttenfeest (Leviticus 23:33-36) herinnering aan de tocht van het volk Israël door de woestijn - Dagelijks vertrouwen op Gods hulp en voorziening onder alle omstandigheden.
- Besef van vreemdelingschap op aarde.

We zien in dit overzicht dat de christelijke kerken in de loop der eeuwen een aantal tradities hebben ontwikkeld die aansluiten bij oudtestamentische inzettingen over bijzondere dagen. In verschillende landen zijn die tradities verschillend uitgewerkt. De vormen kunnen per land sterk verschillen en ook het relatieve belang in de beleving van de gelovigen. Een Australische gelovige haalt het bijvoorbeeld niet in zijn hoofd om op Goede Vrijdag te werken, terwijl dat in Nederland geen punt van discussie is. In verschillende Angelsaksische landen wordt niet of nauwelijks stilgestaan bij Hemelvaartsdag en Pinksteren.

 

Hoe gaan we om met zulke tradities?

Strikt genomen hebben nieuwtestamentische gelovigen zulke tradities niet nodig om aan Gods bedoelingen te voldoen. Het is opvallend dat Paulus geen enkele aansporing heeft gegeven om bijzondere dagen te onderhouden, hoewel hij zich als Jood wel aan de Joodse tradities hield.

Toch zou het onverstandig zijn om daarom zulke tradities maar af te schaffen, want ze kunnen bijdragen tot de geloofsgroei en de stabiliteit van de gelovigen. Ze werken ook samenbindend. Ik denk wel dat we elkaar daarin de nodige variatieruimte moeten gunnen en elkaar niet moeten veroordelen. Daarom zegt Paulus ook in dit verband:

"De een beschouwt bepaalde dagen als een feestdag, voor de ander zijn alle dagen gelijk. Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen." (Romeinen 14:5, NBV2004)

"Laat niemand aanmerkingen op u maken inzake eten en drinken of het vieren van feestdagen, nieuwe maan of sabbat. Dit alles is slechts een schaduw van de komende dingen; de werkelijkheid behoort aan Christus." (Kolossenzen 2:16-17, WV2012)

Paulus erkent de waarde van tradities in verband met bijzondere dagen, maar vindt ze niet onmisbaar en benadrukt de innerlijke houding van de mens tegenover God en zijn medemens. Dat is nieuwtestamentisch denken.

 Volgend onderwerp:  4.7.16. Heilig Avondmaal 

HELPDESK

 

Beschrijving van allerlei bijzonderheden over de Herschepping Bijbelstudies.

- Wat is Herschepping?
- Achtergrond
- Vier aspecten
- Wijzigingen
- Copyright

 

 

 

 

Helpdesk

Zoekmogelijkheden
- Overzicht zoek­mogelijkheden
- Tips voor zoektermen
- Inhoudsopgave (kort)
- Inhoudsopgave (lang)
- Trefwoord index
- Bijbeltekst index

 

 

 

Helpdesk

Diversen
- PDF bestanden
- Vragen voor Bijbelkringen
- Thema's voor Bijbelkringen
- Thema's kerkelijk jaar

Herschepping Bijbelstudies - versie 3.1.