Start    Inhoud    Zoekmogelijkheden  

 

 

5.5.4. Straf op de zonde

 

- Schuldvereffening door straf
- Fysieke strafmaatregelen (vooral in het Oude Testament)
- Fysieke strafmaatregelen (Nieuwe Testament)
- Universele straf op de zonde
- Straf in het hiernamaals

 

 

Schuldvereffening door straf

Gods rechtvaardigheid is één van de belangrijkste pijlers onder de troon van God.

"uw troon rust op recht en gerechtigheid ..." (Psalm 89:15, NBV2004)

Zonder die pijler zou Gods schepping niet kunnen bestaan en daarom moet het recht gehandhaafd worden. Mensen die onrecht plegen, die God en zijn medemensen niet geven waar zij recht op hebben, bouwen een zondeschuld op die vereffend moet worden. Dit principe vindt overal in de wereld plaats om orde en gezag te handhaven waardoor een samenleving goed kan blijven functioneren. Waar het kwade niet meer gecorrigeerd wordt, waar schuldige mensen niet meer worden gestraft, ontstaat een chaos, waar iedereen onder lijdt. Dat geldt voor kerkelijke gemeenten, voor gezinnen, in de maatschappij en eigenlijk overal waar mensen met elkaar omgaan. Zo ook in Gods beleid ten opzichte van mensen.

Schuldvereffening door straf heeft een aantal positieve uitwerkingen:

  1. Door ongerechtigheid worden rechten geschonden: meestal zowel het recht van God op respectvolle gehoorzaamheid en het recht van medemensen op respect en een rechtvaardige behandeling. Door straf wordt die schuld vereffend waardoor relaties gezuiverd worden.
  2. Door straf kan de overtreder tot inkeer komen en zijn leven beteren, waardoor meer ongerechtigheid wordt voorkomen. Daardoor ontwikkelt de persoon zich tot een beter mens en dat is goed voor hemzelf en zijn omgeving.
  3. Door bestraffing wordt een voorbeeld gesteld voor anderen om te voorkomen dat zij het slechte voorbeeld volgen.
 

Fysieke strafmaatregelen (vooral in het Oude Testament)

Onder het Oude Verbond voerde God dikwijls een lik-op-stuk beleid ten opzichte van begane zonden. Voor onopzettelijke zonden dienden zond- en schuldoffers te worden gebracht om de schuld te vereffenen. Bij opzettelijke zonden ontvingen mensen of groepen mensen bepaalde fysieke strafmaatregelen. In het ergste geval werden zij gedood vanwege grove overtredingen. God straft nooit uit onbeheerste wraakzucht of vergeldingsdrang, zoals dat onder de mensen zo vaak gebeurt. God straft altijd om het gedrag van mensen te corrigeren of om een ander positief doel.

In de Bijbel kunnen we ook lezen dat God voor straf mensen heeft gedood heeft vanwege hun grove wangedrag. Hierbij moeten we een belangrijk ding niet vergeten: een mens leeft niet alleen op de aarde, maar heeft ook een eeuwigheid voor zich waarin hij de vruchten plukt van zijn leven op aarde. Voor al die mensen die zijn omgekomen bij zulke strafgerichten geldt dat daardoor een zekere schuldvereffening heeft plaatsgevonden. Bovendien zijn zij door hun vroegtijdige dood met een kleinere schuldenlast gestorven dan wanneer ze met dezelfde zondige levensstijl hadden doorgeleefd. Mogelijk gingen deze mensen door dit alles met een 'schone lei' de eeuwigheid in. Is dat niet een duidelijke vorm van genade? God bekijkt de dingen vanuit een eeuwigheidperspectief. Omdat God een liefdevol en genadig karakter heeft, mogen we er op vertrouwen dat zelfs zijn strafgerichten een positieve uitwerking hebben, altijd en voor iedere betrokkene.

 

Fysieke strafmaatregelen (Nieuwe Testament)

Onder het Nieuwe Verbond zien we dat God zelden een lik-op-stuk beleid voert met betrekking tot de zonde. Jezus heeft in zijn onderwijs benadrukt dat ieder mens pas aan het einde van zijn aardse leven verantwoording moet afleggen voor zijn daden. Een voorbeeld waarbij God wel onmiddellijk fysieke strafmaatregelen toepaste was de dood van Ananias en Saffira (Handelingen 5:1-11) omdat zij God en hun medegelovigen hadden bedrogen. Iedereen was geschokt door hun plotselinge dood, maar het had ook een krachtige uitwerking.

"En door de handen der apostelen geschiedden vele tekenen en wonderen onder het volk; en zij waren allen eendrachtig bijeen in de zuilengang van Salomo. Doch van de anderen durfde niemand zich bij hen aansluiten, maar het volk stelde hen hoog. En des te meer werden er toegevoegd, die de Here geloofden, tal van mannen zowel als vrouwen ..." (Handelingen 5:12-14, NBG1951)

Door deze strafmaatregel werd recht gedaan aan Gods heiligheid en daardoor groeide het ontzag van de mensen voor Gods heiligheid. Mensen durfden zich niet bij de gemeente aan te sluiten ... maar God voegde toe. Dit bleek een uiterst gezonde 'vreze des Heren' te zijn.

 

Universele straf op de zonde

De hele mensheid heeft te lijden onder de zware gevolgen van de zondeval:

  • We leven op een gedegenereerde aarde, onder te tirannieke regering van de satan, die in de Bijbel de god van deze eeuw wordt genoemd (2 Korintiërs 4:4).
  • Daardoor is er een geestelijk klimaat waar zondigen normaal is en zonden hebben veel lijden tot gevolg.
  • Er zijn veel ziekten en allerlei zwakheden onder de mensen. Te veel mensen sterven daardoor op een te jonge leeftijd.
  • Er is veel onrecht in de wereld, armoede, honger, geloofsvervolging, onderdrukking, vermoorden van ongeboren kinderen, criminaliteit, geweld en oorlog.
  • Daarnaast is de aarde een onveilige plaats geworden waar mensen (zonder hun schuld) getroffen kunnen worden door natuurgeweld.

Al dit soort zaken bij elkaar zouden we in algemene zin iets als fysieke strafmaatregelen kunnen noemen.

Tenslotte is er de ultieme fysieke straf voor alle aardbewoners:

"Het loon van de zonde is de dood ..." (Romeinen 6:23, NBV2004)

De dood is een gevreesde vijand voor ieder mens:

"En de laatste vijand die uitgeschakeld wordt, is de dood." (1 Korintiërs 15:26, WV2012)

Maar elke ware gelovige kan zekerheid hebben over het feit dat hij na zijn sterven eeuwig zal leven. Jezus zei tegen Maria bij het graf van haar broer Lazarus:

"... 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven ..." (Johannes 11:25-26, NBV2004)

Maar de dood blijft een onderdeel van de schuldvereffening voor elk mens. Het is een collectieve strafmaatregel voor de collectieve zondeschuld die de totale mensheid heeft tegenover haar Schepper. Deze straf is van toepassing op alle mensen, inclusief de gelovigen. Voor gelovigen is dit de enige straf die overblijft omdat Jezus alle andere straf heeft gedragen aan het kruis.

 

Straf in het hiernamaals

Alle mensen gaan na hun overlijden hun bestemming tegemoet in het hiernamaals. Er is een tijdelijke hel in het dodenrijk of later, na het laatste oordeel, de eeuwige hel in de vuurpoel. Daar worden mensen gestraft vanwege hun zonden waarvoor geen vergeving kan worden gegeven.

 Volgend onderwerp: 5.5.5. Zonde door alle eeuwen 

HELPDESK

 

Beschrijving van allerlei bijzonderheden over de Herschepping Bijbelstudies.

- Wat is Herschepping?
- Achtergrond
- Vier aspecten
- Wijzigingen
- Copyright

 

 

 

 

Helpdesk

Zoekmogelijkheden
- Overzicht zoek­mogelijkheden
- Tips voor zoektermen
- Inhoudsopgave (kort)
- Inhoudsopgave (lang)
- Trefwoord index
- Bijbeltekst index

 

 

 

Helpdesk

Diversen
- PDF bestanden
- Vragen voor Bijbelkringen
- Thema's voor Bijbelkringen
- Thema's kerkelijk jaar

Herschepping Bijbelstudies - versie 3.3.