Start    Inhoud    Zoekmogelijkheden  

 

 

6.3.8. Waaromvragen

 

- Beschadigd vertrouwen
- Doe mij recht
- God, waarom?
- Antwoord op je waaromvragen

 

 

Beschadigd vertrouwen

Veel gelovigen die een ernstige probleemsituatie meemaken merken in hun hart dat er boosheid of teleurstelling tegenover God ontstaat. Hoe moet je daar mee omgaan? Mag dat of mag dat niet?

In ieder geval is het belangrijk om eerlijk te zijn: eerlijk tegenover jezelf en eerlijk tegenover God. Als je diep in je hart hevig teleurgesteld en boos bent op God, ga dan niet bidden met mooie vrome clichés, alsof God niet door zulke poppenkast heen kijkt. Daar houd je alleen maar jezelf mee voor de gek en maak je het alleen maar erger. Het is beter om gewoon tegen God te zeggen dat je boos op Hem bent. God kan er tegen en heeft het vaker meegemaakt.

Een van de moeilijkste dingen bij mijn verwerking van het verlies van mijn vrouw was dat mijn vertrouwen op God was beschadigd. Met mijn verstand kon ik wel beredeneren dat God van me hield en dat ook dit kennelijk paste in zijn plan, maar mijn gevoel zei iets totaal anders. Als mijn hemelse Vader toestond dat het meest kostbare uit mijn leven werd weggenomen, hoe zou ik Hem dan nog kunnen vertrouwen voor de toekomst? Wat heb je aan een Vader die zo met zijn kinderen omgaat? Daar kun je toch niets meer van op aan? Wat staat me verder nog te wachten? Hoe moet ik verder leven?

Op de achtergrond, diep in mijn hart, bleef ik op God vertrouwen, maar mijn beschadigde emoties schreeuwden een andere boodschap: "God is niet te vertrouwen." En hoe kom je daar uit? Iedereen heeft zijn eigen manier om crisissituaties te verwerken, passend bij zijn persoonlijkheid.

Zelf heb ik een introvert karakter, maar ik heb in die tijd geleerd mijn emoties toe te laten en te uiten, te huilen en verdrietig te zijn of soms boos te zijn bij God. Ik hoopte dan dat God iets tegen me zou zeggen om me op te beuren, maar meestal bleef het stil. Later begreep ik waarom: God kon niets zeggen op die momenten, omdat Hij elke traan met mij meehuilde, maar Hij was er wel bij. Ook heb ik geleerd mijn boosheid en frustratie te uiten, ik zal maar niet zeggen hoe ik dat deed, maar ik voelde dat dat ook mocht in Gods nabijheid. Stille tijd houden lukte niet meer, en ik voelde me niet schuldig. Het was bevrijdend om verdrietig, boos en van slag te mogen zijn, terwijl God van me bleef houden en me begreep. Ik hoefde mezelf niet te bewijzen tegenover anderen door te laten zien hoe geestelijk ik wel was, want dat was ik niet en dat hoefde ook niet. Dat was ontspannend.

 

Doe mij recht

Toen ik in die tijd wat in de Psalmen probeerde te lezen was er een zinnetje dat op verschillende plaatsen mijn aandacht trok: "Doe mij recht, Heer." Dat vertolkte precies wat er diep in mijn hart omging. Het lijkt zo onrechtvaardig als je plotseling iets overkomt dat je leven stuk maakt, zonder dat je iets verkeerds zou hebben gedaan.

"Van David. Doe mij recht, HERE, want ik heb in onschuld gewandeld; op de HERE heb ik vertrouwd zonder te wankelen." (Psalm 26:1, NBG1951)

"Doe mij recht, HEER, mijn God, u bent rechtvaardig, sta niet toe dat ze zich om mij vermaken." (Psalm 35:24, NBV2004)

In de Psalmen wordt gesproken over vijanden. Als nieuwtestamentische gelovigen kunnen we daarbij denken aan de satan en zijn demonische machten, maar ook aan bedreigende omstandigheden. De laatste van de genoemde Bijbelteksten zouden we zo kunnen weergeven: "Laat de satan geen reden hebben om blij te zijn met mijn ellende." Deze teksten zijn niet zozeer bedoeld om God onrechtvaardigheid te verwijten, maar om uit te spreken dat je hart de werkelijkheid en Gods beloften niet met elkaar kunt rijmen. Dat slaat dus meer op je eigen verwarring dan op de manier waarop God iets doet of juist niet doet.

Maar je kunt het ook van een andere kant bekijken. God doet je namelijk wel recht wanneer Hij je naast je verlies ook iets geeft wat minstens even waardevol is.

 

God, waarom?

Vooral bij ernstige probleemsituaties of lijden dat uitzichtloos lijkt, is een voor de hand liggende reactie: "God, WAAROM moet dit mij overkomen?" Waaromvragen zijn meestal wanhoopskreten, die je naar de hemel slingert als je de grond onder je voeten voelt wegzakken. Iedere gelovige, die zijn waaromvragen eerlijk tegenover andere gelovigen uitspreekt, ontmoet wel iemand die hem de vrome les wil bijbrengen dat je niet moet vragen 'waarom' maar 'waartoe'. En dat is nu juist de laatste opmerking waar je dan op zit te wachten. Maar is dat dan een verkeerd advies? Het is toch heel Bijbels? Mijn persoonlijk antwoord is: nee, het is NIET Bijbels, omdat het maar een deel van de Bijbelse waarheid laat zien. Het is dus een halve waarheid en halve waarheden zijn soms erger dan hele leugens. De fout in dat advies ligt hierin dat er een stap wordt overgeslagen, namelijk die van het beheerst omgaan met verdriet en verlies. Het hebben van waaromvragen hoort gewoon bij het begin van het verwerken van iets ergs wat je is overkomen. Je mag best zoeken naar antwoorden op je wanhopige vragen, daar is niets verkeerds mee. In alle gevallen mag je als gelovige je verdriet uiten bij God:

"HEER, wees genadig: mijn krachten bezwijken; genees mij, HEER, mijn gebeente is ontzet ... Ik ben moe van het klagen, nacht op nacht heb ik mijn kussens nat geweend, met tranen is mijn bed doordrenkt." (Psalm 6:3,7, WV2012)

De Psalmen laten zien dat ook David in zijn wanhoop en teleurstelling het soms uitschreeuwde naar God:

"Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij in de steek gelaten? Waarom houdt U zich ver van mijn hulpgeroep, ver van mijn gejammer? Ik roep overdag, mijn God, en U antwoordt niet, en in de nacht, maar ik vind geen rust." (Psalm 22:2-3, WV2012)

Toch kon David ook in zijn wanhoop tegen God zeggen:

"U bent de Heilige, die op Israëls lofzangen troont." (Psalm 22:4, NBV2004)

David bleef zijn respect tonen aan de allerhoogste God, op wie hij altijd had vertrouwd. Ook verderop in deze Psalm uitte David zijn geloofsvertrouwen, ook al was zijn hart verdeeld (Psalm 22:23-26). Op een zelfde manier golven veel Psalmen heen en weer tussen wanhoop en geloofsvertrouwen. Dat is een deel van werkelijkheid van het leven. Het goede nieuws voor christengelovigen is dat zij alle reden hebben om goede hoop te hebben op een goede toekomst.

Zelfs Jezus slingerde zijn waaromvraag vanaf het kruis naar God de Vader toe, waarbij Hij dezelfde woorden uitsprak als David:

"... Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?" (Matteüs 27:46, NBV2004)

Het kan een grote bemoediging zijn voor beproefde mensen als ze beseffen dat Jezus ook worstelde met waaromvragen. Door dit uit te roepen zondigde Jezus niet. Roep je waaromvragen en je verwijten naar God uit als die in je hart leven. Maar nogmaals ... doe het wel met het benodigde respect tegenover je heilige Vader. Ook al is je vertrouwen in Hem misschien geschokt, God is en blijft je zorgzame Vader, hoe je het ook wendt of keert.

 

Antwoord op je waaromvragen

Een antwoord op je waaromvragen krijg je vaak niet, maar je hemelse Vader begrijpt de nood in je hart en staat naast je, hoe je op dat moment ook over Hem denkt. De Bijbel geeft veel voorbeelden van mensen die in herkenbare omstandigheden zaten en worstelden met hun waaromvragen. Als je het leven van zulke mensen bestudeert kun je daarin antwoorden vinden op je eigen vragen. Denk bijvoorbeeld aan Marta en Maria, die niet begrepen waarom Jezus te laat bij hun broer Lazarus kwam, waardoor hij niet genezen werd maar stierf (Johannes 11). Binnen enkele dagen had ze een antwoord op haar vraag: Jezus wilde onder meer zijn macht over de dood demonstreren, zodat veel mensen tot geloof in Hem zouden komen.

In de Bijbel vind je allerlei redenen waar God dingen laat gebeuren. Maar je krijgt lang niet altijd antwoord op je vragen. In dat geval mag je verwachten dat je ze later, in de hemel, zal krijgen. Grijp de uitdaging dan nu aan om op God te vertrouwen, ook als je Hem niet begrijpt.

Zie meer hierover in onderwerpen 'Oorzaken van beproevingen' en 'Redenen voor beproevingen' in dit hoofdstuk.

Ook Job worstelde met de waaromvraag over de intense beproeving, die hij moest meemaken. Hij moest in een lang proces leren dat God als almachtige schepper ook volkomen wijs is, om te kunnen omgaan met zijn levensomstandigheden. Zodra Job zover was kreeg hij de vrede waar zijn hart naar had gehunkerd. Ook al begrijp je niet waarom God bepaalde dingen toelaat in je leven, klamp je vast aan het kruis van Jezus. De God die zijn eigen Zoon op zo'n vreselijke manier liet sterven om jou vrij te kopen, kun je gerust vertrouwen voor de eindregie over je leven.

Zie meer hierover in onderwerp 'Jobs beproeving' in dit hoofdstuk.

 Volgend onderwerp: 6.3.9. Schuilen bij God 

HELPDESK

 

Beschrijving van allerlei bijzonderheden over de Herschepping Bijbelstudies.

- Wat is Herschepping?
- Achtergrond
- Vier aspecten
- Wijzigingen
- Copyright

 

 

 

 

Helpdesk

Zoekmogelijkheden
- Overzicht zoek­mogelijkheden
- Tips voor zoektermen
- Inhoudsopgave (kort)
- Inhoudsopgave (lang)
- Trefwoord index
- Bijbeltekst index

 

 

 

Helpdesk

Diversen
- PDF bestanden
- Vragen voor Bijbelkringen
- Thema's voor Bijbelkringen
- Thema's kerkelijk jaar

Herschepping Bijbelstudies - versie 3.1.