Start    Inhoud    Zoekmogelijkheden  

 

 

6.3.15. Levensaanvaarding

 

- Levensaanvaarding is een must
- Ouders
- Verloren jeugd
- Ongehuwd zijn
- Verlies van gezondheid
- Leven met beperkingen

 

 

Levensaanvaarding is een must

Om een gezond leven te leiden in je geest, ziel en lichaam is het van groot belang om je levensomstandigheden te aanvaarden, die God heeft toegelaten als het decor voor jouw unieke leven. Tegen deze achtergrond wil Hij je leven vorm geven, laten groeien en vruchtdragen. Als je dit ontdekt hebt en deze waarheid met je hart kunt grijpen, ben je een gelukkig mens.

De kracht van de wedergeboren christen is dat hij in verbondenheid met Jezus elke uitdaging van het leven aan kan, hoewel het soms heel wat geloofsinspanning kost om zover te komen. Hierna gaan we heel kort enkele voorbeelden van levenssituaties bekijken die meestal veel innerlijke strijd opleveren.

 

Ouders

Je hebt je eigen ouders niet gekozen, maar gekregen. Ik heb nog nooit iemand gesproken die geen tekortkomingen heeft ervaren in zijn jeugd en die gelukkig is met alle aspecten van zijn opvoeding. Dat kan ook niet anders. Je ouders waren immers mensen met fouten en gebreken net als jijzelf. Als er één gebied is waar die tot uitdrukking komen is dat de opvoeding van kinderen. Het verlaten van het ouderlijk nest gebeurt lang niet altijd zonder wrijvingen of botsingen en er zijn altijd zaken waarin ouders en kinderen het grondig met elkaar oneens zijn.

Veel kinderen hebben moeite met het volwassen worden en ... velen van hen worden hun leven lang niet volwassen. Dit is geen grapje, maar bittere werkelijkheid. Zij blijven hun ouders of één van hun ouders verwijten maken over de tekortkomingen in de opvoeding en het verkeerde voorbeeld dat ze gaven. Ze geven hun ouders de schuld van tekortkomingen in hun eigen karakter en van problemen waar ze in terecht zijn gekomen. Dit is in veel gevallen niet terecht. Je ouders hebben je als het ware een pakket meegegeven voor de rest van je leven en hebben meestal hun uiterste best gedaan om je zo goed mogelijk op te voeden. Was het te weinig? Waarschijnlijk hadden ze niet meer te geven. Ook zij werden opgevoed door onvolmaakte ouders en weet jij met welke problemen zij in hun jongere jaren hebben geworsteld? Dat pakketje van je ouders is dus verre van volmaakt, maar dat is niet erg. Het hoort bij het volwassen worden dat je de volgende drie dingen hebt gedaan:

  1. je ouders respecteren ondanks hun tekortkomingen
  2. dankbaar zijn voor wat ze je hebben gegeven
  3. zelf de verantwoordelijkheid aanvaarden om verder aan je leven te werken

Zolang je dit niet hebt gedaan, ben je nog niet volwassen. Ieder mens moet zijn opvoeding 'te boven komen' als onderdeel van zijn proces van volwassenwording. Niet voor niets zegt de Bijbel:

" 'Toon eerbied voor uw vader en moeder,' dat is het eerste gebod waaraan een belofte verbonden is: 'Dan zal het u goed gaan en zult u lang leven op aarde.' " (Efeziërs 6:2-3, NBV2004)

Het niet voldoen aan deze leefregel van God heeft negatieve gevolgen in je leven die verwant zijn aan de schadelijke gevolgen van blijvende boosheid en wrok. Juist vanwege de nadruk van de Bijbel op dit vijfde gebod uit de Tien Geboden moeten we het belang van deze zaak niet onderschatten! Persoonlijk heb ik er veel te lang over gedaan om deze les te leren. Het moment dat ik mijn intussen overleden vader echt kon vergeven en aanvaarden was een belangrijke mijlpaal in mijn geestelijke ontwikkeling. Ik schaam mij ervoor om je te vertellen hoe oud ik toen al was.

Nog moeilijker is het om je ouders te vergeven als ze zijn gescheiden. Dat grijpt diep in bij de kinderen die de rest van hun leven moeten omgaan met die dubbele loyaliteit aan beide ouders. Het kan een hele strijd zijn om hen van harte te kunnen vergeven en de bestaande situatie te aanvaarden, vooral als één van je ouders opnieuw getrouwd is, of allebei. Maar het is mogelijk door Gods kracht. Laat je niet wijsmaken dat je moet blijven leven met die bittere gevoelens. De pijn zal blijven, maar pas na levensaanvaarding kun je vrede hebben met je verleden.

"Een mens wordt pas compleet wanneer hij zijn geschiedenis kent en omarmt." (Gor Khatchikyan)

 

Verloren jeugd

Er zijn mensen die een diepe pijn in hun hart meedragen omdat ze in hun vroege jeugd geen liefde hebben ontvangen van hun ouders. God heeft ieder mens een natuurlijke behoefte aan moederliefde en vaderlijke zorg gegeven. En als die niet bevredigd kan worden, laat dat een diepe leegte na in je gevoelsleven. Ook op veel latere leeftijd kan dit nog zorgen voor innerlijke ontreddering en verdriet.

Het verleden kunnen we niet overdoen, dus het aanvaarden van het verleden is een noodzaak voor ieder mens om op een gezonde manier verder te leven. Voor mensen met een beschadigd gevoelsleven vanwege hun jeugd is dat helemaal van levensbelang.

Voor wedergeboren gelovigen speelt God een belangrijke rol in hun leven, die ze hebben leren kennen als hun hemelse Vader. God heeft een hart vol vaderlijke en moederlijke zorgzaamheid voor je en houdt meer van je dan de beste vader en moeder die je op aarde zou wensen. Een van de belangrijkste eigenschappen van God is dat Hij barmhartig is. Wist je dat het Hebreeuwse woord voor 'barmhartig' is afgeleid van het woord 'baarmoeder'? Het is HEEL belangrijk voor je om te weten dat Gods hart overstroomt met een 'baarmoederlijke' liefde die naar je uitgaat, ja ook naar jou!

In de Bijbel kun je op veel plaatsen lezen dat God zijn kinderen op een vaderlijke manier in zijn armen draagt. Een bekende Bijbeltekst daarover is de volgende:

"De eeuwige God is voor u een woning, en onder u zijn eeuwige armen." (Deuteronomium 33:27, HSV2010)

Open je hart voor je Vader zodat zijn bijzondere liefde tot in de diepste schuilhoeken van je hart zal doordringen. Gods zorgzame liefde is het beste medicijn voor je hart en je ziel, speciaal wanneer je geen of bijna geen liefde hebt ondervonden van je ouders.

Er zijn mensen die ervan overtuigd zijn dat hun ouders hen niet hadden gewild. Dat is afschuwelijk. Maar God heeft je WEL gewild. Hij hield al van je voordat je geboren werd (Efeziërs 1:4) met een eeuwige, onvergankelijke liefde. En omdat de almachtige God, de schepper van hemel en aarde, je kent en van je houdt, mag je weten dat je eindeloos waardevol bent voor Hem. Als je dat leert beseffen zal er waarschijnlijk nog steeds pijn in je hart overblijven vanwege je verleden, maar DAARNAAST geeft God je een vrede waardoor het draaglijk wordt en ruimte schept om met een opgeheven hoofd verder te leven. Dan heeft je hart de Bijbelse boodschap opgepakt en kun je de wereld weer aan, want: "Mijn Vader kent me en houdt van me."

Zie ook onderwerp 'Zelfbeeld en identiteit' in hoofdstuk 'Anders denken'.

 

Ongehuwd zijn

Voor alle ongewild ongehuwden is het aanvaarden van het alleen-zijn een grote uitdaging. Veel ongehuwden beseffen niet dat het werkelijk aanvaarden van hun ongetrouwd zijn een grote innerlijke bevrijding tot gevolg kan hebben.

In 1 Korintiërs 7 spoort Paulus ons aan om de levensconditie waarin we verkeren, vooral het gehuwd of ongehuwd zijn, niet te zien als iets dat ons onbekwaam maakt om als gelovige tot hun doel te komen. Sommigen lezen in dat hoofdstuk dat Paulus negatief denkt over het huwelijk, maar dat is niet zo. Samenvattend schrijft hij:

"In het algemeen: laat ieder in de positie blijven die de Heer hem heeft gegeven, blijven wat hij was toen God hem riep ..." (1 Korintiërs 7:17, NBV2004)

Dit betekent in de eerste plaats dat we onze situatie moeten leren aanvaarden als een omstandigheid waarbinnen we gelukkig kunnen zijn, en dat we niet moeten denken dat we alleen maar gelukkiger kunnen zijn als onze situatie verandert. Dit Bijbelgedeelte zegt niet dat je niet mag verlangen en zoeken naar een partner. Zolang je dat maar niet als de enige manier beschouwt om echt gelukkig te worden.

Zie meer in onderwerp 'Ongehuwd zijn' in hoofdstuk 'Relaties tussen mensen'.

 

Verlies van gezondheid

Als je geconfronteerd wordt met een ziekte of een handicap die menselijkerwijs niet te genezen is, heb je een andere strijd te voeren. Het kost tijd om vrede te hebben met het feit dat je een aantal dingen niet meer kunt doen. Je moet de balans weten te vinden tussen verlangen naar genezing en verder gaan met wat je over hebt. Eerst denk je dat je leven minder waard is geworden, omdat je gewend bent je eigenwaarde vooral te ontlenen aan wat je doet en presteert. Blijf niet kijken naar wat je niet kan, maar naar wat je wel kan. Fixeer je niet op je problemen, maar gebruik je gaven. De mogelijkheid tot geestelijk vruchtdragen hoeft niet minder te worden bij verlies van gezondheid, omdat vruchtdragen wordt afgemeten aan wat je doet met wat je hebt. Vaak kunnen gelovigen met beperkingen zelfs meer vruchtdragen dan anderen.

Ik zag eens een Tv-programma waarin Nick Vujicic een getuigenis gaf. Deze man is geboren zonder armen en benen. Het was gewoon schokkend om te zien hoe hij zich bewoog en verplaatste. Hij was natuurlijk door een vreselijk moeilijke tijd gegaan. Maar hij was tot geloof gekomen en had geleerd zijn omstandigheden te aanvaarden. Hij zei onder meer het volgende: "Als God zoiets toestaat, denk niet dat Hij een vergissing heeft gemaakt. Sta de duivel niet toe je vreugde weg te nemen. Een van de grootste leugens van de duivel is dat je er alleen voor staat en dat je alles zelf moet opknappen. Dit is niet waar, want God staat allang klaar om je te helpen zodra je daar zelf klaar voor bent. Jullie vinden dat ik gehandicapt ben? De grootste handicaps die mensen kunnen hebben als ze een stuk gezondheid kwijtraken zijn schuldgevoel en vrees. Laat je daardoor niet inpakken."

 

Leven met beperkingen

Toen Paulus na een aantal jaren in Rome aankwam, was hij nog geen vrij man. Hij kreeg huisarrest in afwachting van zijn proces, waarbij hij permanent bewaakt werd door een bewaker, en tegelijk ook geboeid werd (Handelingen 28:20).

"... waarvoor ik een gezant ben in boeien ..." (Efeziërs 6:20, WV2012)

Paulus moet zich flink beperkt hebben gevoeld met die boeien om zijn polsen waarmee hij aan huis gebonden was. Eindelijk in Rome, de plaats waar God hem wilde hebben, en toch niet overal heen kunnen gaan. Maar God had zich niet vergist. Juist door die boeien had hij de gelegenheid om brieven te schrijven naar de gemeenten die hij bij eerdere reizen had gesticht. Deze brieven zijn in onze Bijbel terecht gekomen, waardoor vele miljoenen gelovigen onderwijs hebben ontvangen en zijn gezegend. Hoe had Paulus dat ooit kunnen bedenken. Juist deze boeien zijn als het ware kostbare sieraden van Paulus geworden, de symbolen van Gods heerlijkheid door lijden.

Misschien zijn er lezers die zich op één of andere manier beperkt voelen door hun levensomstandigheden, zodat ze niet kunnen doen wat ze graag zouden willen. Uit ervaring weet ik heel goed hoe dat voelt. Misschien gebruikt God beperkingen ook in jouw leven om dichter bij Jezus te gaan leven en meer geestelijke vruchten te dragen voor God. Door levensaanvaarding kom je los van beknellende omstandigheden en ontstaat er nieuwe ruimte om je leven op een positieve manier in te vullen en verder te gaan met de rest van je leven.

"Hij leidde mij weg uit de nood en gaf mij ruimte, bevrijdde mij, omdat hij mij liefhad." (Psalm 18:20, NBV2004)

 Volgend onderwerp: 6.3.16. Oorzaken van beproevingen 

HELPDESK

 

Beschrijving van allerlei bijzonderheden over de Herschepping Bijbelstudies.

- Wat is Herschepping?
- Achtergrond
- Vier aspecten
- Wijzigingen
- Copyright

 

 

 

 

Helpdesk

Zoekmogelijkheden
- Overzicht zoek­mogelijkheden
- Tips voor zoektermen
- Inhoudsopgave (kort)
- Inhoudsopgave (lang)
- Trefwoord index
- Bijbeltekst index

 

 

 

Helpdesk

Diversen
- PDF bestanden
- Vragen voor Bijbelkringen
- Thema's voor Bijbelkringen
- Thema's kerkelijk jaar

Herschepping Bijbelstudies - versie 3.1.