Start    Inhoud    Zoekmogelijkheden  

 

 

7.7.3. Lijden van Paulus

 

- Paulus was bestemd tot lijden
- Paulus durfde risico's te nemen
- Paulus als gevangene in boeien

 

 

Paulus was bestemd tot lijden

Paulus was zich ervan bewust dat gehoorzaamheid aan Jezus onherroepelijk lijden met zich mee zou brengen. Hij accepteerde dat als een normaal prijskaartje dat aan de navolging van Jezus hangt. Bij zijn bekering kwam dat al ter sprake toen God aan Ananias vertelde dat hij de pasbekeerde Paulus de handen op moest leggen om hem te genezen van zijn blindheid:

"Maar de Heer zei: 'Ga, want hij is het instrument dat ik gekozen heb om mijn naam uit te dragen onder alle volken en heersers en onder al de Israëlieten. Ik zal hem tonen hoezeer hij moet lijden omwille van mijn naam.' " (Handelingen 9:15-16, NBV2004)

In Gods plan met Paulus was dus heel bewust een flinke portie lijden opgenomen. Dat was niet bedoeld om hem tegen te werken, maar om hem te helpen op te klimmen tot zeer grote hoogte in Gods koninkrijk. Juist door het lijden zou Paulus een ongekende vereenzelviging met Jezus meemaken. Lees het volgende overzicht van een deel van zijn lijdenservaringen:

"Door de Joden ben ik vijfmaal met veertig min één zweepslagen gestraft,
ik ben driemaal met stokslagen gestraft,
ik ben eenmaal met stenen bekogeld en
heb driemaal schipbreuk geleden.
Eén keer heb ik een heel etmaal op zee rondgedreven.
Voortdurend was ik onderweg, bedreigd door rivieren, rovers, volksgenoten en vreemdelingen,
in gevaar in de stad, in de woestijn, op zee en te midden van schijngelovigen.
Ik heb gezwoegd en geploeterd,
vaak zonder te slapen,
hongerig en dorstig, vaak zonder te eten,
verkleumd en zonder kleren." (2 Korintiërs 11:24-27, NBV2004)

Petrus schreef het volgende over deze kant van het lijden van gelovigen:

"... Vergeet niet dat uw broeders en zusters over de hele wereld hetzelfde leed ten deel valt." (1 Petrus 5:9, GNB1996)

De uitdrukking 'ten deel vallen' wijst in de richting van de volgende gedachte: God laat lijden voor Jezus soms bewust toe voor een bepaald doel binnen zijn volmaakte plan. Jezus is immers naar de aarde gezonden om er te lijden en te sterven en dat was ook nadrukkelijk een deel van Gods plan en een consequentie van discipelschap.

 

Paulus durfde risico's te nemen

Toen Paulus tegen het einde van zijn derde zendingsreis op weg was naar Jeruzalem, maakte de Heilige Geest hem duidelijk dat hem een periode van lijden te wachten stond. Tegen de leiders van de gemeente te Efeze zei hij:

"Welnu, thans ben ik, gebonden door de Geest, op weg naar Jeruzalem, zonder te weten wat mij daar zal overkomen; alleen verzekert de heilige Geest mij van stad tot stad dat mij boeien en ellende te wachten staan. Maar aan mijn leven hecht ik voor mijzelf niet de minste waarde, als ik mijn loopbaan maar kan voltooien en de taak kan vervullen die ik van de Heer Jezus ontvangen heb: de verkondiging van de goede boodschap van Gods genade." (Handelingen 20:22-24, WV2012)

Natuurlijk had Paulus ook kunnen zeggen: de Heilige Geest probeert mij juist te waarschuwen om vooral niet naar Jeruzalem te gaan. Toen hij in Caesarea aankwam, tamelijk dicht bij Jeruzalem dus, sprak zelfs een goed bekend staande profeet Agabus (Handelingen 11:28) een waarschuwende boodschap uit in de richting van Paulus.

"Hij zocht ons op, pakte Paulus' gordel en bond daarmee zijn eigen handen en voeten vast. Toen zei hij: 'Dit zegt de heilige Geest: 'Zo zal de man van wie deze gordel is, worden vastgebonden door de Joden in Jeruzalem, die hem aan de heidenen zullen uitleveren.' " (Handelingen 21:11, NBV2004)

Niet alleen de gelovigen uit Caesarea, maar ook al de reisgenoten van Paulus verklaarden Paulus voor gek als hij na deze waarschuwing toch nog naar Jeruzalem zou gaan. Iedereen raadde hem aan om het lijden te ontlopen. Maar Paulus zei:

"... Ik ben niet alleen bereid me in Jeruzalem gevangen te laten nemen, maar ook om er te sterven omwille van de naam van de Heer Jezus.' " (Handelingen 21:13, NBV2004)

De meningen van Bijbeluitleggers zijn verdeeld over de vraag of Paulus werkelijk Gods wil deed door toch naar Jeruzalem te gaan, of dat hij gewoon eigenzinnig was. Hoe het ook zij, Paulus koos niet voor de weg van de minste weerstand, maar hij accepteerde het lijden als een normaal gevolg van het navolgen van Jezus. In Jeruzalem werd hij inderdaad bijna gelyncht en vervolgens door de Romeinen gevangen genomen. Tijdens zijn gevangenschap bezocht Jezus hem en bemoedigde hem met de woorden:

"... Houd moed! Want zoals je in Jeruzalem getuigenis van mij hebt afgelegd, zo moet je ook in Rome van mij getuigen." (Handelingen 23:11, NBV2004)

Toen hij tijdens een tribunaal aan de Joden uitgeleverd dreigde te worden beriep hij zich op de keizer (Handelingen 25:11-12) en daardoor werd hij later op transport gezet naar Rome, het centrum van de wereldbeschaving in die dagen.

Later schreef hij het volgende over het lijden dat hij had meegemaakt:

"De kleine moeilijkheden van dit huidige leven leiden voor ons tot een heerlijkheid die alles te boven gaat en eeuwig is. Onze blik is niet gericht op het zichtbare, maar op het onzichtbare. Want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig." (2 Korintiërs 4:17-18, GNB1996)

Paulus wist dat het lijden bij het rijpingsproces van de gelovige hoorde. Daarom schreef hij ook tijdens zijn gevangenschap in Rome dat hij nog meer "Jezus wilde leren kennen en de kracht van zijn opstanding' maar ook 'het delen in zijn lijden' wilde accepteren (Filippenzen 3:10, NBG1951).

 

Paulus als gevangene in boeien

Toen Paulus na een aantal jaren gevangenschap op transport naar Rome was gebracht, was hij nog geen vrij man.

"Bij onze aankomst in Rome kreeg Paulus toestemming om een eigen woning te betrekken, met een soldaat als bewaker." (Handelingen 28:16, NBV2004)

Hij kreeg huisarrest in afwachting van zijn proces terwijl hij ook geboeid was.

"... waarvoor ik een gezant ben in boeien ..." (Efeziërs 6:20, WV2012)

Paulus kennende, moet hij zich flink beperkt hebben gevoeld met die boeien om zijn polsen. Eindelijk in Rome, en toch niet overal heen kunnen gaan. Maar God had zich niet vergist. Juist door die boeien had hij de gelegenheid om brieven te schrijven naar de gemeenten die hij bij eerdere reizen gesticht had. Deze brieven zijn in onze Bijbel terecht gekomen, waardoor vele miljoenen gelovigen onderwijs hebben ontvangen en gezegend zijn. Hoe had Paulus dat ooit kunnen bedenken? Juist deze boeien zijn als het ware sieraden van Paulus geworden, de symbolen van Gods leiding door beperking, en heerlijkheid door lijden.

Misschien zijn er lezers die zich op één of andere manier beperkt voelen door hun levensomstandigheden, zodat ze niet kunnen doen wat ze graag zouden willen. Misschien gebruikt God beperkingen ook in jouw leven om precies dat te doen waarmee je vrucht kunt dragen voor Jezus.

In hoofdstuk 'Karakter van Paulus' zien we hoe God in de loop der jaren het karakter van Paulus gevormd heeft.

 Volgend onderwerp: 7.7.4. Geloofsvervolging is normaal 

HELPDESK

 

Beschrijving van allerlei bijzonderheden over de Herschepping Bijbelstudies.

- Wat is Herschepping?
- Achtergrond
- Vier aspecten
- Wijzigingen
- Copyright

 

 

 

 

Helpdesk

Zoekmogelijkheden
- Overzicht zoek­mogelijkheden
- Tips voor zoektermen
- Inhoudsopgave (kort)
- Inhoudsopgave (lang)
- Trefwoord index
- Bijbeltekst index

 

 

 

Helpdesk

Diversen
- PDF bestanden
- Vragen voor Bijbelkringen
- Thema's voor Bijbelkringen
- Thema's kerkelijk jaar

Herschepping Bijbelstudies - versie 3.1.